Luksusowa babka marmurkowa

Sarah Wiener jest kulinarną gwiazdą w niemieckojęzycznej części Europy. Urodziła się w Niemeczech, gdzie obecnie mieszka. Jednak dorastała w Wiedniu. Restauratorką i jedną z najbardziej znanych kucharek i autorek książek kucharskich została przez przypadek.
Jako siedmanstolatka rzuciła szkołę na rzecz wędrówki po Europie, pod czas której utrzymywała się z pracy dorywczej. Ostatecznie w wieku 24 lat osiedliła się wraz ze swoim synkiem w Berlinie. Żyła z pomocy socjalnej. Podejmowała się różnych zajęć. Pracowała m.in. w kuchni restauracji należącej do jej ojca. Po godzinach piekła torty i ciasta na sprzedaż, a także gotowała dla pracowników jednej z agencji reklamowych. W końcu - podobno za namową Tildy Swinton - założyła w 1990 własną firmę kateringową. Tu kolejna ciekawostka: jej pierwszym zleceniem była obsługa ekipy filmowej podczas prac nad filmem w Polsce. Z czasem zdobyła coraz większą sławę i gotowała dla takich gwiazd jak: Isabelle Huppert, Veronica Ferres, Bruce Springsteen, Kate Moss czy Janet Jackson.
W 1999 roku otworzyła swoją pierwszą berlińską restaurację. W sumie powstało ich cztery. Zaczęła występować w telewizji i publikować książki z przepisami.
Zaangażowała się też w promowanie zdrowego odżywiania, przede wszystkim u dzieci. Bierze udział w akcjach promujących żywność ekologiczną.
Ciekawe jest też jej nazwisko. "Wiener" po niemiecku oznacza "wiedeńczyk" lub "wiedeński", z czego Sarah jest bardzo dumna i nawet je opatentowała - "Sarah Wiener" to zastrzeżony w Niemczech znak towarowy.
A sama Sarah właściwie nie nazywa się już Wiener. Wyszła za mąż i teraz jej nazwisko brzmi Lohmeyer.

Przepis na tą babkę pochodzi z jej najnowszej książki - wydanej w 2009 - "La Dolce Wiener". I faktycznie babka, czyli Guglhupf, to typowy wypiek austriacki.
Niby zwykła babka, ale nie do końca. Dzięki dodaniu marcepanowej masy nabiera szlachetnego, migdałowego aromatu. Jest bardzo smaczna, broń Boże nie sucha i dość długo zachowuje świeżość. Idealna do kawy. Oczywiście po wiedeńsku.

MARMORGUGLHUPF

BABKA MARMURKOWA

50 g masy marcepanowej

225 ml mleka

200 g miękkiego masła

300 g cukru

5 jajek

1 żółtko

1/2 opakowania (ok. 8 g) cukru z prwdziwą wanilią

1 łyżeczka skórki otartej z cytryny

400 g mąki

2,5 łyżeczki proszu do pieczenia

3 łyżki kakako

cukier puder do posypania

Formę na babkę smarujemy dokładnie masłem. Ja wysypałam swoją jeszcze mielonymi migdałami.

Masę marcepanową ścieramy na tarce. Z przygotowanego mleka odlewamy dwie łyżki do kubeczka i odstawiamy na bok. Marcepan miksujemy na puree z niewielką ilością pozostałego mleka, stopniowo dolewając resztę mleka.

Piekarnik nagrzewamy do 180 stpni.

Miękkie masło miksujemy z cukrem na puszystą masę. Po kolei dodajemy jajka i żółtko. Każdorazowo dokładnie mieszamy. Następnie dodajemy cukier waniliowy i skórkę cytrynową. Mąkę mieszamy z proszkiem do pieczenia. Na przemian, ciągle mieszając, dodajemy mleko marcepanowe i mąkę z proszkiem do pieczenia.

Mniej więcej 2/3 ciasta przelewamy do formy. Do odłożonego mleka dosypujemy kakako, mieszamy. Przygotowaną mieszankę wlewamy do pozostałego ciasta. Chwilę miksujemy. Kakaowe ciasto wykładamy łyżką na jasne. Wbijamy w ciasto drewniany patyczek i przeciągamy go przez całe ciasto - dzięki teu powstanie marmurkowy wzór.

Babkę pieczemy ok. 50-60 minut (piekłam ok. 75 min.) - do tzw. suchego patyczka.

Po wyjęciu studzimy chwilkę w formie, następnie wyciągamy i dajemy babce ostygnąć na kratce. Przed podaniem posypujemy cukrem pudrem.

Sarah Wiener "La Dolce Wiener. Süße Verführungen von Apfelstrudel bis Zimtschnecken", Knaur Ratgeber 2009 

Linzer Torte. Najstarszy tort na świecie.

Najstarszy tort świata. A przynajmniej za taki uchodzi. Pierwsza wzmianka o Linzer Torte pochodzi z 1653  roku. Kto go wymyślił i skąd wzięła się jego nazwa - nie wiadomo. Najstarszy znany przepis na to ciasto znaleziono w liczącej 350 lat książce kucharskiej „Buech von allerley Eingemachten Sachen, also Zuggerwerckh, Gewürtz, Khütten und sonsten allerhandt Obst wie auch andere guett und nützlich Ding etc.“. Książka ta zawiera aż 4 wersje przepisu na Linzer Torte, co usprawiedliwia też pewną dowolność w jego przyrządzaniu dzisiaj.
Uznawany za oryginalny Linzer Torte powinien zawierać mielone orzechy laskowe, przyprawy korzenne i dżem z czerwonych porzeczek. Ten ostatni nie jest łatwy do zdobycia, dlatego często bywa zastępowany malinowym - tak jak w moim przepisie. Spotkałam się też z przepisami z proszkiem do pieczenia, co w przypadku kruchego ciasta wydaje się być co najmniej dziwne - ja nie używam.
Mój przepis powstał na podstawie kilku tzw. "oryginalnych".
A jeśli nie macie ochoty piec, to możecie pojechać do Austrii, najlepiej do Linz i skosztować Linzer Torte w jednej z mnóstwa kawiarń.

LINZER TORTE

200 g mąki pszennej

45 g bułki tartej

170 g zmielonych orzechów laskowych

1 łyżeczka cynamonu

1/4 łyżeczki gałki muszkatołowej
1/2 łyżeczki przyprawy do piernika 

220 g masła, o temp. pokojowej

100 g cukru

1 jajko

skórka otarta z jednej cytryny

270 g dżemu z czerwonej porzeczki (ew. malinowego) z łyżką soku cytrynowego

roztrzepane jajko do posmarowania ciasta

płatki migdałów do posypania

W misce mieszamy suche składniki, czyli mąkę, bułkę tartą, orzechy i przyprawy.

W misie miksera ucieramy masło na puszystą masę. Dodajemy stopniowo cukier, a następnie jajko i skórkę z cytryny. Nadal ucieramy. Wsypujemy przygotowaną wcześniej mieszankę z mąką i wyrabiamy mikserem. Ciasto owijamy folią spożywczą i wkładamy do lodówki na co najmniej 1 godzinę, by dobrze się schłodziło.

Formę na tartę o średnicy 25 cm smarujemy masłem i wykładamy papierem do pieczenia. Ciasto dzielimy na 3 części. Dwiema z nich wylepiamy dno i brzegi formy. Na spodzie rozsmarowujemy dżem. Resztę ciasta wałkujemy i tniemy na paski. Układamy z nich kratkę na wierzchu tarty. Wierzch ciasta smarujemy jajkiem, a jego brzegi posypujemy płatkami migdałów.

Pieczemy w temperaturze 180ºC przez 40 minut. Wierzch ma być złoty, a dżem ma bulgotać.
Przed podaniem studzimy.

Austriackie rogaliki waniliowe

Tradycyjnie na Boże Narodzenie w Austrii przygotowuje się całe stosy różnorodnych kruchych ciasteczek. Od paru lat nie wyobrażam sobie bez moich ulubionych Vanillekipferl.W tym roku też je upiekłam.

Korzystałam z przepisu, który podałam rok temu na moim wiedeńskim blogu.

 

Festiwal Dyni

Korzystając z zaproszenia Bei, kupiłam dynię (niejedną!) i wzięłam ją w obroty.
Oto moje osobiste podsumowanie tegorocznego Festiwalu Dyni:

1. Apfel-Kürbis Busserl

2. Ciasto dyniowe ze styryjskim Kürbiskernöl

3. Styryjska tarta dyniowa

Oprócz tego, jak co roku w sezonie dyniowym, zagościła na naszym stole zupa dyniowa.

Jestem bardzo ciekawa innych dyniowych przepisów!